بالجمله ، روز يكشنبه يازدهم ماه صيام ، از قصبهء شوشتر به محال دزفول نهضت‌آرا و به جهت استجمام مراكب ، پنج روز در آن خطّهء دل‌افروز راحت‌افزا و زحمت‌زدا گرديد . روز جمعهء شانزدهم از آن‌جا حركت كرده ، در ده فرسخى دزفول به رودخانهء بلارود « 1 » رسيدند . به مفاد : « الأسماء تنزل من السماء » رودخانهء مزبور در حقيقت بلايى است كه از آسمان به جهت جان و مال عابرين نازل گشته و شرح و وصف آن از حوصلهء انديشه و بيان گذشته است . شاهنشاه صاحبقران به مدد تخت روان و بخت باروان در آب روان شد و ساير همراهان به كمك « 2 » بخت بلند حضرت صاحبقران و سعى شناوران آن سامان كه از سپاهيان افزون به طمع زر آمده بودند ، شتابان آمدند . بعد از ورود به منزل حسينيّه ، باز ناودان سحاب را سرگشادند و بنياد خاكيان را از كثرت آب بر باد دادند . نوّاب حشمت الدوله محمد حسين ميرزا از كرمانشاهان دررسيد و مورد نوازشات بىپايان گرديد . القصه ، از منزل حسينيّه تا ورود به قصبهء خرّم‌آباد لرستان ، كه عبارت از پنج منزل است ، ديدهء سحاب على الاتصال مزارع زمين را آبيارى مىنمود . روز جمعهء بيست و سيّم شهر رمضان المبارك ، عرصهء خرّم‌آباد از يمن ورود شهريار معدلت بنياد خرّم شد و از وقوع جشن نوروز فيروز ، شاهنشاه عدالت‌آموز را هنگام جلوس بر اورنگ جم آمد .

--> ( 1 ) . در اطلس راه‌هاى ايران « بالارود » آمده . ( 2 ) . مجلس : « بكومك »